Vandaag geniet ik buiten van een heerlijk zonnetje. Ik heb mijn kantoor verplaatst naar buiten om met het ruisen van de bomen op de achtergrond te beseffen wat ik de afgelopen jaren heb klaar gespeeld.

 

Duizenden excuses

Ik kijk naar het mooie pand. Hoe blij ben ik dat dit om mijn pad is gekomen. En nog blijer dat ik het lef heb gehad om de stappen te zetten om het ook daadwerkelijk te gaan huren. Het was ontzettend spannend. Ik kon duizenden excuses bedenken dat dit helemaal niet kon. Toch ben ik met de gemeente in gesprek te gaan en kwam van het een het ander.

 

Nooit goed genoeg

Ik die mezelf nooit goed genoeg vond. Altijd dacht dat andere meer capaciteiten hadden. Ik geloofde nooit dat ik iets kon. Ja, ik kon lesgeven en ja, ik kon goed coachen. Toch keek ik altijd meer naar wat ik niet kon, was nooit blij met wat ik wel kon.Ik vond mezelf nooit goed genoeg. Ik hield mezelf altijd klein. Ik was het kleine zusje. Het nakomertje en ik bleef mij er ook naar gedragen. Ik geloofde niet in mezelf.

 

Wens dat het anders is

Totdat ik in 2015 dit niet langer wilde. Er was een verlangen om het anders te doen. In die tijd kwamen er ook een aantal mensen op mijn pad. Ze hielpen mij om anders te gaan denken over mezelf. De een hield alleen een spiegel voor door een rake opmerking te plaatsen. De ander liep een tijdje naast mij om mij te ondersteunen. Ik kreeg vertrouwen. Ja, ik mocht er zijn en ja, ik kon veel meer dan ik zelf dacht.

 

Durven springen

Nu zit ik in de tuin, bij mijn eigen pand, waar ik mijn praktijk heb. Ik kijk met trots en voel mij van binnen ook blij.

Wat maakt mij blij? Is dat de mooie ruimte en het hebben van een eigen praktijk? Ja, dat natuurlijk ook, maar het voelt groter. Ik heb durven springen. Ik heb het gedurfd. Ik heb mezelf niet langer klein gehouden. Ik heb geluisterd naar wat ik voelde. Ik heb naar mijn verlangen geluisterd. Naar de wens die ik voor mezelf had. Geloven in mezelf, mezelf zijn en doen waar ik blij van word.

 

Ik  ben trots op mezelf

Ik heb een mooi proces mogen doorlopen. Het was niet altijd even makkelijk. Ja, ik ben vaak gevallen en ik ben ook elke keer weer opgestaan. Soms duurde dat een uur, soms een dag en soms had ik een langere periode nodig om de hulp die in de buurt was te zien en om deze ook te ontvangen.

Door te beseffen wat ik voor mooie stappen ik heb gezet voel ik mij dankbaar. Ik ben goed genoeg. Ik ben trots op mezelf

Ik kijk nog eens naar het pand. Naar de bomen achter mij. Ik voel de zon op mijn huid en ik voel mij even heel gelukkig.

 

Wie helpt jou om te springen?

Ik heb de sprong gewaagd. Dit heb ik niet alleen gedaan. Ik heb hulp gezocht en durven ontvangen. Ik gaf mezelf toestemming om het anders te gaan doen. Alleen was mij dit nooit gelukt. Ik die altijd dacht ik moet het zelf kunnen. Hier gaat ook mijn volgende blog over.

Mocht jij nu al een stap willen zetten om meer je wens te leven. Kijk eens of de workshop leef je wens iets voor jou is of vraag een gratis vrijblijvend kennismakingsgesprek aan.

Maak er een wensdag van!

Groet,

Veronique

 

Laat een reactie achter